• Zabiegi barku

    Leczenie niestabilności stawu ramiennego

    Niestabilność stawu barkowego (a właściwie stawu ramiennego) to stan, w którym głowa kości ramiennej zostaje przemieszczona względem panewki łopatki. Staw ramienny to staw kulisty, łączący kość ramienną z łopatką. Stosunkowo mała panewka i duża głowa kości ramiennej w powiązaniu z luźną i obszerną torebką stawowa są główną przyczyną jego niewielkiej stabilności. Staw ramienny jest stawem o największym zakresie ruchomości – a co za tym idzie – bardzo podatnym na różnego rodzaju kontuzje i urazy. Jedną z najczęstszych kontuzji dotyczących stawu ramiennego jest jego zwichnięcie. Staw barkowy po takim urazie często staje się podatny na nawroty zwichnięć. Nawracające wyślizgiwanie się głowy kości ramiennej z panewki nazywane jest przewlekłą niestabilnością stawu barkowego…

  • Zabiegi barku

    Operacja stożka rotatorów

    Stożek rotatorów, zwany tez kapturem lub pierścieniem rotatorów to grupa ścięgien i mięśni otaczających głowę kości ramiennej. Odpowiadają one za stabilizację kości ramiennej oraz ruch w stawie barkowym (ramienno-łopatkowym). W skład stożka rotatorów wchodzą: mięsień nadgrzebieniowy, mięsień podgrzebieniowy, mięsień obły mniejszy oraz mięsień podłopatkowy. Uszkodzenie ścięgien stożka rotatorów w zależności od rozległości i czasu od uszkodzenia może być bardzo skąpoobjawowe, ale może też doprowadzić do bardzo znacznej dysfunkcji stawu z postępującym ograniczeniem ruchomości, osłabieniem siły w ruchach całej kończyny z bólem i sztywnością stawu.

  • Zabiegi barku

    Artroskopia barku

    Artroskopia to metoda operacji stawu (artros - staw, scopia - wizjer),która umożliwia zajrzenie do wnętrza stawu bez konieczności otwierania go. Zabieg artroskopii cechuje mała inwazyjność – chirurg wykonuje drobne nacięcia (8 mm), które służą wprowadzeniu kamery (artroskopu) oraz narzędzi do środka stawu wypełnionego solą fizjologiczną. Umownie określana artroskopia barku najczęściej obejmuje nie tylko staw, ale również przestrzeń tzw. kaletki podbarkowej na zewnątrz stawu, okolice sąsiedniego stawu barkowo-obojczykowego oraz ścięgno głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. Artroskopia barku jest bardzo skomplikowana i nigdy nie powinna być wykonywana przez młodych, niedoświadczonych w artroskopii operatorów.